Albania jest małym krajem w Europie Południowo-Wschodniej. Stolicą kraju jest Tirana, największe miasto Albanii, liczące 700 tysięcy mieszkańców. Językiem urzędowym Albanii jest język albański, a jej numer kierunkowy to 355. 1. Albania jest niepodległym krajem od ponad 100 lat. W tym czasie staje się coraz bardziej popularnym celem podróży turystycznych. Przyciąga plażowiczów, smakoszy zainteresowanych niepowtarzalną tradycyjną kuchnią oraz miłośników historii poszukujących bogatego dziedzictwa kulturowego. 2. W kraju żyje tylko 3 miliony ludzi. Obecnie Albańczycy mieszkają głównie poza granicami kraju, a nie na jego terytorium. Szacuje się, że ogólna populacja Albańczyków wynosi od siedmiu do dziesięciu milionów. 3. W 1967 roku Albania została ogłoszona pierwszym na świecie państwem ateistycznym. Pod przywództwem Envera Hoxha religia została zakazana, a każdy łamiący prawo miał zostać uwięziony na 3 do 10 lat. 4. Wieś Łazarat jest „ziołową stolicą Albanii”. Wieś sprawia, że kraj ten jest największym eksporterem konopi indyjskich w Europie. 5. Albańczykom kiedyś zakazano używania łodzi motorowych. Łodzie motorowe były wykorzystywane do handlu ludźmi i narkotykami z Albanii do wybrzeży Włoch i Grecji. 6. Policjantów albańskich uważa się za bardzo skorumpowanych. Może to również zbiegać się z faktem, że Albańczycy mają bardzo słabe umiejętności jezdne, nie wspominając już o strasznych warunkach drogowych. Należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiedzania kraju i jazdy po drogach. 7. W Albanii znajduje się jezioro Skadar, największe jezioro w południowej Europie. Jezioro, o powierzchni między 370 km2 do 530 km2 , jest dzielone między Albanię i Czarnogórę. Tylko jedna trzecia jeziora leży w granicach Albanii. 8. Najstarsze jezioro w Europie znajduje się w Albanii. Jezioro, znane jako Ohrid, jest jednym z starożytnych jezior na świecie. Nad jeziorem występuje wiele unikalnych gatunków roślin i zwierząt, a także skamieniałości. Ze względu na swoje dziedzictwo jezioro jest chronione przez UNESCO. 9. Obecna Republika Albanii jest czwartą republiką, która ma siedzibę w tym kraju. Została ona założona 29 kwietnia 1991 roku. 10. Wśród krajów bałkańskich Albania zajmuje czwarte miejsce pod względem zmniejszonej stopy bezrobocia. Ten niski poziom bezrobocia jest wynikiem reform gospodarczych i instytucji państwowych w tym kraju. 11. Autobusy albańskie (zwane furgonetkami) nie mają rozkładu jazdy, odjeżdżają, kiedy są sprawne i gotowe – lub pełne. 12. Zgodnie z raportem w sprawie ryzyka światowego w 2015 roku opracowanym przez ONZ, Albania jest jednym z krajów w Europie najbardziej narażonych na klęski żywiołowe. Np. w 2010 roku kraj został dotknięty poważnymi powodziami, które zmusiły do ewakuacji aż 7000 rodzin. 13. Najwyższym punktem Albanii jest góra Korab, która ma 2764 metry wysokości. Albania dzieli tę górę z dwoma innymi krajami, Kosowem i Macedonią. 14. Albania jest pełna bunkrów. Na każdy kilometr kwadratowy przypada średnio 5,7, a w całym kraju jest ponad 750 tysięcy. Zbudowane pod przywództwem komunistycznego dyktatora Envera Hoxhy, który obawiał się ataku wrogów. Większość bunkrów nigdy nie była używana i została porzucona po upadku komunizmu, choć wiele z nich jest dziś dobrze wykorzystywanych jako domy, kawiarnie czy muzea. 15. Kraj ten ma 13 małych wysp. Tylko dwa z nich mają ponad 1 kilometr kwadratowy. Te dwie wyspy to Kunë i Sazan. 16. Albania, chcąc przyciągnąć do kraju więcej turystów, postanowiła przekształcić wyspę Sazan, wyspę wojskową z czasów zimnej wojny, wraz z bunkrem zaprojektowanym tak, aby wytrzymać atak nuklearny, w atrakcję. Baza ta nadal działa pod względem technicznym, a na wyspie pozostają marynarze, którzy mają zapewnić schronienie marynarce wojennej patrolującej wody albańskie. 17. Drugie co do wielkości złoża ropy naftowej w regionie Bałkanów znajdują się w Albanii. Zasoby ropy naftowej tego kraju są największe w Europie. 18. Albańczyk, który się z Tobą zgadza, potrząśnie głową na boki, a gdy się z Tobą nie zgadza, skinie głową. Tak oznacza nie, a nie oznacza tak. 19. Bohaterką Albanii jest Anjezë Gonxhe Bojaxhiu. Bardziej znana na całym świecie jako Matka Teresa. Urodziła się w Skopje, które obecnie jest częścią Macedonii, i jest jedną z najbardziej uwielbianych postaci religijnych XX wieku. Jest jedyną Albanką, która otrzymała nagrodę Nobla. 20. Walutą narodową Albanii jest LEK, ale nie martw się, jeśli ich nie posiadasz. Niemal wszędzie w Albanii łatwo jest zapłacić euro. 21. W Albanii nie ma prawie żadnych dużych supermarketów, do których przywykliście. 22. Cztery lodowce zostały odkryte w kraju w 2009 roku przez grupę odkrywców z Uniwersytetu w Kolorado. Unikatowe lodowce znajdujące się w Przeklętych Górach Północnej Albanii leżą na niewielkiej wysokości 2000 metrów i są najbardziej na południe wysuniętymi lodowcami w Europie. 23. Mały kraj charakteryzuje się znaczną różnorodnością biologiczną. W kraju tym występuje 2250 gatunków roślin, co stanowi prawie jedną trzecią wszystkich gatunków roślin występujących w Europie. 24. Trudno znaleźć kogoś, kto zna język angielski w Albanii, ale większość Albańczyków zna dobrze język włoski. 25. W kraju znajduje się 91 gatunków zwierząt uznanych za zagrożone na całym świecie. Należą do nich kormoran, foka mnichów śródziemnomorskich i pelikan dalmatyński. 26. Albania jest jednym z krajów europejskich o długiej historii uprawy winogron. W kraju winorośl uprawiano już w epoce lodowcowej, a najstarsze nasiona w Albanii mają od 4000 do 6000 lat. 27. W 1995 roku uchwalono ustawę nakładającą na obywateli obowiązek płacenia podatków od sygnalizacji świetlnej w ich rodzinnych miastach. 28. „Shqipëri” to nazwa nadana Albanii przez jej naród. 29. Obecna flaga Albanii nosi czarnego, dwugłowego orła na czerwonym tle. 30. W 1912 roku rząd ogłosił niepodległość od Imperium Osmańskiego. W 1939 roku kraj został skutecznie zaatakowany przez Włochy. Wkrótce potem, w 1944 roku, opanował ją komunizm. 31. Zazwyczaj nie ma cen na owocach i trudno jest zrozumieć, czy sprzedawca oszukuje lub nie. Np. możesz kupić arbuz za 18 lek za kilogram, a gdzieś obok sprzedawca może wciskać już za 40 lek za kilogram. 32. Albania jest krajem bardzo górzystym. Góry zajmują 70% jej terytorium. 33. Stwierdzono, że wioski Xarrë i Mount Dajt zawierają pierwsze ślady ludzkiej obecności w tym kraju. 34. Albania jest jednym z wiodących producentów i eksporterów chromu na świecie. 35. Więcej Albańczyków mieszka poza Albanią niż w jej obrębie. Kraje takie jak Kosowo, Macedonia, Czarnogóra, Grecja, Turcja, Włochy, Niemcy, Szwajcaria, Szwecja i Stany Zjednoczone mają licznych obywateli albańskich. 36. Transport w kraju jest słabo rozwinięty. W kraju są tylko cztery lotniska i tylko 677 km linii kolejowych. Istnieje w sumie 18 tysięcy km dróg, z których zaledwie 7 tysięcy km jest utwardzonych. 37. Większość dochodów w kraju pochodzi z sektora usług, zwłaszcza turystycznych. W latach 2005-2012 Albania odnotowała niewiarygodny wzrost liczby turystów zagranicznych. 38. Niektórzy ludzie w kraju wieszają wypchane zwierzęta i przedmioty w budowanych domach, aby odstraszyć złe duchy. 39. Albania zapewnia bezpłatne kształcenie na poziomie podstawowym i średnim. 40. Większość Albańczyków to muzułmanie. Stanowią około 70%. Około 17% to chrześcijanie, co czyni z nich drugą co do wielkości religię, a kolejne 17% to albo nierejestrowani albo ateiści. 41. Kiedy era komunizmu zakończyła się w 1991 roku, w kraju było około trzech milionów ludzi, ale tylko 3000 samochodów. Komunizm izolował kraj i przez długi czas tylko funkcjonariuszom partii pozwalano na korzystanie z samochodów. Wybrzeże Morza Jońskiego znane jest również jako Riwiera Albańska dzięki swoim dziewiczym i pięknym plażom. 42. Internet jest jednym z najszybszych i najtańszych w Europie. 43. Albania, choć niewielka, szczyci się ponad 3 250 gatunkami roślin, co stanowi 30% całej flory w Europie. Najlepszym miejscem do zobaczenia kolorowych skarbów kraju są jego parki narodowe. 44. Wieczorami miejscowi lubią chodzić pieszo. Ale to nie tylko spacer. Znany jako xhiro, to oficjalny wieczorny spacer, podczas którego każdy mieszkaniec wychodzi, aby wyciągnąć nogi.

Albania, do której dojechaliśmy autostopem z Wrocławia, miała być dzikim, niecywilizowanym krajem, po którym nie da się przejechać nie urywając zawieszenia. Otaczać mieli mnie bandyci, złodzieje oraz... muzułmanie, którzy tylko czyhają na sposobność do zrobienia krzywdy "niewiernym". Wszystko to można oczywiście włożyć między bajki. Albania zaskoczyła mnie pozytywnie przynajmniej 6 rzeczami. Żaden ze stereotypów nie znalazł szczęśliwie potwierdzenia w rzeczywistości. Albania, jak to bywa w życiu, zaskoczyła mnie pod wieloma względami - zarówno pozytywnie, jak i kraju mercedesów, bunkrów i niesamowitego upału wracałem ostatecznie bardzo tak pozytywnie zaskoczyło mnie w Albanii?Czym zaskakuje Albania?Tydzień spędzony w Albanii pozwolił mi zbudować pierwsze wrażenie na temat tego kraju, które trzeba będzie zweryfikować podczas kolejnych że unikanie turystycznych kurortów i wielkich hoteli pozwoliło mi poznać tę albańską twarz, która nie działa na pokaz, aby zmaksymalizować generowany przez turystę przychód. Mam nadzieję, że dane mi było poznać esencję albańskiego społeczeństwa, które na pierwszy rzut oka jest niesamowicie bliskie Polakom.#1 Życzliwość i otwartość mieszkańcówOtwartość i życzliwość Albańczyków to absolutny hit mojego pobytu w tym mnie to tym szczególniej, że przed wyjazdem każdy usiłował przekonać mnie, że Albania to niebezpieczne miejsce pełne ludzi ze złymi zamiarami. Na każdym kroku spotykaliśmy się z życzliwością, której pozazdrościć Albańczykom mogą mieszkańcy bogatszych i rzekomo bardziej rozwiniętych miałem w żadnym przypadku wrażenia, że ktoś uśmiecha się do mnie dlatego, że jestem potencjalnym klientem jego restauracji, lodziarni czy mikrobusika. Szczerości trudno nie od początku naszej przygody z Albanią dostarczano mi coraz więcej przykładów bezinteresownej kierowca, który przejechał z nami pół EuropyAlbański kierowca, z którym przejechaliśmy 1000 km z granicy austriacko-słoweńskiej do centrum Tirany, przez całą drogą opowiadał nam o swoim mi wiele pomysłów na miejsca, które powinienem prędzej czy później odwiedzić, przy tym dużo i szczerze mówiąc o albańskich zaletach i przywarach. Po drodze mocno troszczył się o nas zapraszając, pomimo wyraźnego zakłopotania z naszej strony, na "kawę i ciastko" na stacjach benzynowych, które nieudanej próbie dostania się do naszego hotelu w Tiranie zaoferował się, że znajdzie nam coś innego i nas tam sprawiali na mnie wrażenie szczęśliwych dlatego, że turyścicwybrali właśnie ich porządku dziennym było zaczepianie nas na ulicy przez lokalsów chcących pomóc nam w nawigacji po baru w SzkodrzeWłaściciel baru w Szkodrze po mojej próbie zapłacenia rachunku stwierdził, że zaszczytem dla niego jest możliwość goszczenia backpackersów z dalekiej Polski i nie jesteśmy mu winni ani jednego nadzieję, że pocztówka z Wrocławia, którą od nas dostał, znalazła honorowe miejsce w jego całej wyprawy i jej główną reklamą jest gościnność dość ubogiej, albańskiej rodziny mieszkającej w okolicach Jeziora Szkoderskiego na przedmieściach udało nam się spędzić u nich cały wieczór i wyspać się w wygodnym łóżku?Nocleg u albańskiej rodzinyPo dotarciu do Szkodry nasz plan zakładał wejście na zamek Rozafa i późniejsze obozowanie nad Jeziorem drodze do miejsca planowanego noclegu trafiliśmy na starszego mężczyznę, który mieszanką albańskiego i migowego starał się zapytać nas, czy jesteśmy przygotowani do biwakowania. Nawet na dość odludnej dróżce, z której korzystaliśmy, znalazł się ktoś, komu przypadkowi przechodnie z plecakami nie byli dobrej nocy dostaliśmy dopiero po zapewnieniu pana, że mamy wszystko, co potrzebne do przetrwania. Noc zapowiadała się dość wietrznie, miejscówka była niezbyt atrakcyjna, a gleba na tyle twarda, że rozkładanie namiotu nad brzegiem jeziora było w końcu, że wrócimy do miasta i w nocy będziemy łapać stopa do w drodze powrotnej wpadliśmy na dwie zapracowane przy naprawie koła osoby - dobrze mówiącego po angielsku młodego mężczyznę i jego ojca, dopytującego nas wcześniej o odpowiednie wyposażenie biwakowe!Pierwsze o co zapytali to nasze plany na noc. Gdy tylko usłyszeli, że zrezygnowaliśmy z noclegu, dostaliśmy ofertę nie do odrzucenia. Mieliśmy zjeść kolację w ich domu i wyspać się, po czym rano ruszyć w dalszą drogę. Nie ma głupich, kto by nie skorzystał?Braliśmy udział w rodzinnej uczcie trwającej do późnej nocy, ucząc dzieci puszczania baniek mydlanych. Solidnie najedliśmy się figami z drzewa rosnącego w ogrodzie naszych gospodarzy. Jedyny mówiący po angielsku syn właścicieli domu opowiedział nam o albańskiej kulturze i zachowaniu przy wspólnych posiłków należy jeść do czasu, aż uczta się nie zakończy. Jeśli wcześniej odmówimy jedzenia znaczy to, że przestało nam smakować i jest to spore przewinienie w stosunku do pani domu. Podeszliśmy więc do zagadnienia taktycznie: jedliśmy powoli, ale bez kilka kieliszków domowej i mocnej raki i w końcu wyspaliśmy się jak królowie, w salonie ich skromnego, przytulnego wspomnienia z Albanii nie mogą być inne - to wspaniały, gościnny i otwarty naród, który przez lata żył w głębokiej izolacji państwa policyjnego, pod krwawą ręką dyktatora. Całkiem możliwe, że stąd wynika nasz skrzywiony odbiór tej stereotypów. W Albanii każdy stara się, aby obcokrajowiec nie czuł się w tym kraju nieswojo.#2 CenyNie spodziewałem się, że Albania będzie drogim krajem, szczególnie biorąc pod wskaźniki ekonomiczne statystykach widoczny jest pozytywny trend, tysiące ludzi żyje jednak poniżej granicy ubóstwa. Albańczycy bardzo powoli dostrzegają, że ich kraj staje się popularnym celem turystycznym i wzrost cen jest dostrzegalny, nadal jednak jest w rejonie Riwiery Albańskiej w południowej części kraju, między Vlorą a nadal jest najtańsza i najuboższa. Stołowanie się na mieście w głównych ośrodkach kraju jest tanie i "ofensywa pasztetowa" z Polski nie jest tu przynajmniej w dużych miastach, jest na wysokim poziomie, więc stołować możemy się bez obaw o późniejsze obiad w dobrej restauracji zapłacimy średnio od 500 do 1500 leków (15-45 zł). Ja potrafiłem solidnie najeść się za ok. 800 leków (24 zł).Albania jest krajem miłośników kawy - espresso czy cappuccino można tu wypić na każdym kroku, za każdorazowo podawana jest ze szklanką zimnej wody. Wizyta w modnej kawiarni w Tiranie nie kosztowała mnie więcej niż 150-200 leków (4,5-6 zł).Kupowanie codziennych produktów wygląda trochę inaczej niż moglibyśmy być kraju brakuje większych sklepów, które znamy z Polski. Handel opiera się na średnich i małych, rodzinnych działalnościach, zazwyczaj bardzo ubogo zaopatrzonych. Asortyment pomimo niewielkiego wyboru utrzymuje niskie z punktu widzenia mieszkańca Unii Europejskiej pod względem cen hosteli, hoteli i apartamentów nie mamy się czego z tarasem, na 10. piętrze wieżowca w centrum Tirany kosztował nas 25€ za dwie osoby. Można taniej - miejsce w wieloosobowym pokoju w hostelu to koszt 6-10€. Z rezerwacjami dobrze radzi sobie większość ciekawych obiektów da się tam transportu wewnątrz miast są nieznacznie zróżnicowane. W Tiranie bilet jednorazowy kosztuje 40 leków (1,2 zł), we Vlorze tylko 30 leków (0,9 zł). Przemieszczenie się między miastami zależy od właściciela danego autobusu lub mikrobusika. Odcinek Tirana - Vlorë (przez Durrës) liczący 155 km przejedziemy za 500-600 leków (15-18 zł).#3 Lokalna gastronomiaAlbańczycy to nacja bałkańska. Mieszkańcy tych upalnych regionów nie są na świeżym powietrzu, unikając czasu, w którym w ciągu dnia jest najgoręcej. Między 12 a 16-17 ulice totalnie pustoszeją. Nieco przerażeni spacerowaliśmy wtedy po opustoszałej Vlorze i tym czasem mieszkańcy przesiadują w tanich, miejscowych barach przy filiżance espresso i lokalnych przekąskach, przy okazji paląc niewyobrażalne liczby papierosów. Metafora Albańczyka to dla mnie osoba z papierosem w jednej i filiżanką kawy w drugiej ten dość ubogi naród może sobie pozwolić na "jedzenie na mieście"?Decyduje o tym przede wszystkim czynnik kulturowy, który nakazuje Albańczykom spędzacie czasu razem - najczęściej poza domem, korzystając z łaskawego położenia czy restauracja w Albanii to niekonieczne towar eksportowy, stworzony dla zagranicznych turystów. Im więcej lokalsów w danym miejscu, tym lepiej. Mamy wtedy gwarancję dobrej jakości i dostajemy okazję do integracji z mieszkańcami z okolicy.#4 Poczucie narodowościAlbańczycy to dumny naród. Nigdy nieoszczędzani przez bieg historii wyrobili w sobie duże poczucie narodowości, miłość do ojczyzny, symboli i bohaterów duży szacunek, wyrazista flaga Albanii powiewa nie tylko nad budynkami państwowymi. Można ją znaleźć na sklepach, barach, a nawet na przydrożnych straganach ze świeżymi owocami i bohaterem narodowym kraju jest Skanderbeg (alb. Gjergj Kastrioti Skënderbeu, pol. Jerzy Kastriota) - oficer, który walczył w armii tureckiej z tak dużymi sukcesami, że dorobił się w niej stopnia pogarszającą się sytuację swoich rodaków, zmienił stronę i zaczął walczyć przeciwko Imperium Osmańskiemu. Dzięki jego geniuszowi wojskowemu prowadzona aż do śmierci obrona kraju przed najazdami Turków odniosła sukces. Skanderbegowi zawdzięcza się także obronę chrześcijaństwa przez zalewem kraju przez turecki że większość Albańczyków wyznaje islam, to ponad 10% obywateli deklaruje się jako jest wyraźnie obecny w przestrzeni publicznej. Jego pomniki zdobią główne place wielu albańskich miast, w tym główny plac Tirany. Charakterystyczną czapkę bohatera można znaleźć nawet w logo sieci stacji benzynowych Albanii po II wojnie światowej są nie do fanatycznego dyktatora i skrajnego nacjonalisty Envera Hoxhy (pol. Hodży) odcisnęła wyraźne piętno na społeczeństwie. Jego czterdziestoletnie, niepodzielne rządy w Albanii (od 1945 do 1985 r.) doprowadziły do całkowitej izolacji zerwał stosunki najpierw z Jugosławią, później ze Związkiem Radzieckim i ostatecznie również z Chinami. Czując niesłabnące zagrożenie dla socjalistycznej Albanii ze strony "zachodnich mocarstw" przypieczętował politykę izolacji nakazem budowy setek tysięcy bunkrów, w których schronić mieli się jego zrównał wyznawanie religii z przestępstwem zagrożonym min. 3 latami więzienia. Stworzył również, na mocy dekretu, pierwsze na świecie w pełnie ateistyczne państwo. Odwiedziliśmy jeden z bunkrów, w samym sercu 2 został zaadaptowany na muzeum upamiętniające terror Hodży, przynajmniej na mnie zrobił piorunujące i zarazem przygnębiające którzy przez setki lat znajdowali się stale pod czyjąś twardą ręką, teraz starają się oddychać pełną piersią. Są niesamowicie dumni ze swojej narodowości i dorobku. Nasze narody mają pod tym względem wiele wspólnego.#5 Piękno przyrodyAlbania, dzięki świetnemu pod względem walorów przyrodniczych położeniu na mapie Europy, zachwyca kraju, położony nad wybrzeżem Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, gwarantuje dostęp do piaszczystych i kamienistych dalej na południe wybrzeża, tym walory przyrodnicze rosną tak, aby w okolicach Sarandy osiągnąć swoją rozpoznawalna i doceniana przez turystów Riwiera Albańska ciągnąca się na południe od Vlory została już mocno skomercjalizowana i "przystosowana" do rosnącego ruchu do Albanii od razu napotkamy na jeden z najciekawszych walorów turystycznych północy kraju - szczęśliwe dla nas Jezioro Szkoderskie. Przez jego środek biegnie albańsko-czarnogórska granica państwowa, teraz już pozbawiona stałego nadzoru reżimu Hodży. Stąd już niedaleko do Gór Północnoalbańskich, zwanych także Przeklętymi. To bardzo popularny cel miłośników gór, którzy są gotowi do wędrówek bez szlaków turystycznych, przez dzikie i nieskalane cywilizacją górskie tu wiedzieć, że górskie wycieczki po Albanii nijak mają się do tego, do czego przyzwyczajają nas realia większości przypadków szlaki turystyczne nie istnieją, po górach wędruje się "na orientację", nie istnieją schroniska i jakakolwiek infrastruktura turystyczna. Na pewno sytuacja poprawia się z roku na rok, dzieje się to jednak bardzo powoli. Na razie można ciągle korzystać z ich pękają w szwach na temat atrakcji przyrodniczych Albanii. Dobrze jest zrobić chociaż podstawowy research przed przyjazdem do tego kraju. Lepiej się zwiedza, gdy wiemy, z czym "je się" dane z przewodnika Pascala po Albanii. Spełnił swoje zadanie i przy okazji był całkiem lekki - nie musiałem się zastanawiać czy nie będzie mi ciążył podczas wyjazdu.#6 Przychylność dla autostopowiczówOstatni punkt ma pewnie trochę mniejszy zasięg dla potencjalnych zainteresowanych, jednak dla nas miał bardzo duże znaczenia podczas podróżowania po do autostopowiczów bierze się pewnie wprost z punktu 1, w którym mówiłem o życzliwości i otwartości, może mieć jednak również inne podłoże. Jak szło nam stopowanie?Dla części Albańczyków zatrzymanie się i zabranie autostopowicza nie jest jednoznaczne z tym, że przejazd będzie się z przypadkiem, gdy kierowca przed wpuszczeniem nas do auta podał cenę przejazdu. Była ona relatywnie niska (2-3 razy mniejsza niż cena przejazdu busem), nie zdecydowaliśmy się głównie w przyczyn ideologicznych - chcieliśmy przez całą podróż korzystać tylko z uniknąć późniejszych nieporozumień warto jednak zapytać, czy przejazd będzie darmowy - my używaliśmy zwrotu "per te lira?", który oznacza "za darmo?".Stopem jechaliśmy z Vlory do Durrës, z Durrës do Szkodry i dalej do Czarnogóry. Kierowcy zatrzymywali się bardzo chętnie, po maksymalnie 10-15 minutach oczekiwania (zazwyczaj nie trwało to dłużej niż 5 min).Tirowcy nie widzieli żadnego problemu w zatrzymaniu się dla nas na środku drogi, blokując na kilka minut jakikolwiek ruch. Nalegali nawet, żebyśmy nie spieszyli się z wsiadaniem - bezpieczeństwo przede moim obawom Albańczycy dobrze wiedzą, co oznacza stanie przy drodze z kartką, machając ręką. Idea autostopu robi się tu coraz to szczęście, że każdy z kierowców podwiózł nas tam, gdzie chcieliśmy się dostać. Nie prosiliśmy o to - odpowiadaliśmy po prostu na pytanie o cel naszej kierowców po wysadzeniu nas z auta zawracało. Zapewne nadłożyli dla nas trochę drogi. Każdy dostawał od nas pamiątkową pocztówkę z Wrocławia, więc wszyscy rozstawali się z uśmiechami, pozdrawiając się i machając. Bardzo to poprawiało morale!Miałeś już okazję być w Albanii? Podzielasz moje zdanie na temat tego kraju? A może chciałbyś dowiedzieć się ciut więcej o podróży do Albanii? Śmiało zadawaj pytania w komentarzach.

Komary tygrysie przenoszące dengę nie zostały jeszcze w Polsce stwierdzone. Ale znajdują warunki do rozwoju w coraz liczniejszych krajach europejskich – mówi w rozmowie z PAP entomolog, prof. Stanisław Ignatowicz. – Czynniki chorobotwórcze przenoszone przez komary zabijają co roku więcej osób, niż ukąszenia jadowitych pająków, węży, ataki wilków czy rekinów. Każdego roku komary zakażają przynajmniej 500 milionów ludzi malarią. Dwa miliony chorych – w większości dzieci – umiera – mówi entomolog. Profesor przypomina, że w Polsce malaria występowała jeszcze w latach 60. XX wieku. Ostatnie jej ogniska wygasły na Żuławach. Ale wciąż żyją i mają się dobrze komary widliszki, które ową malarię przenosiły – i mogą to robić znowu, jeśli tzw. zarodźce malarii zostaną zawleczone do naszego kraju na przykład przez grupę chorych osób. Dlatego każdy przypadek malarii wymaga intensywnego leczenia i działań zapobiegających epidemii. Komary mogą przenosić również wirus Zika. – Boimy się też dengi (zakaźna choroba tropikalna związana z bólem mięśni, wysypką i gorączką krwotoczną – przyp. PAP). A przenoszący dengę komar tygrysi już puka do naszych drzwi – powiedział ekspert. Komary tygrysie – występowanie Komar tygrysi występuje w Azji Południowo-Wschodniej, na wyspach Oceanu Indyjskiego i Spokojnego. Prof. Ignatowicz wyjaśnia, że w XX wieku komar ten został rozwleczony po całym świecie. Do Ameryki Północnej trafił w 1985 roku razem z transportem starych opon do portu w Teksasie. Larwy komara tygrysiego mogą być też rozwożone razem z roślinami w wilgotnym podłożu, a jaja są bardzo odporne na wysychanie i mogą przetrwać bez wody nawet rok. – W naszym klimacie jaja komara tygrysiego mogą zimować. W takich warunkach temperaturowych, jakie mamy obecnie, larwy rozwijają się od 5 do 10 dni, żywiąc się rozdrobnioną materią organiczną, pływającą w wodzie. Później tworzy się ruchliwa pływająca poczwarka, a po dwóch dniach pojawia się osobnik dorosły. Jak widać, rozwój jest błyskawiczny, a płodność to około tysiąca jaj na jedną samicę – wylicza prof. Ignatowicz. Coraz bliżej Polski Komar tygrysi, jak podkreśla profesor, zbliża się do Polski. W Albanii był już w 1975 roku, we Włoszech w 1990 r., osiem lat później – we Francji. Od 2000 roku spotykano go w Belgii, Grecji, w Szwajcarii i Chorwacji. Był też zawleczony do Czech i Słowacji, ale nie przetrwał zimy. Najbliżej nas pojawił się w Niemczech, gdzie udało się nie dopuścić do jego masowego rozwoju. Czy jesteśmy przygotowani? – Komar tygrysi, podobnie jak szerszeń azjatycki – który idzie do nas z Francji poprzez Niemcy, a także każdy inny gatunek owadów, który może się przedostać do naszego kraju – powinien być specjalnie monitorowany. Trzeba powołać program badawczy, finansowany centralnie, i rozpisać konkurs dla jednostek naukowych, które się tym zajmą. Za dużo jest fałszywych doniesień o tym, że ktoś zabił komara tygrysiego – uważa profesor. Jego zdaniem Polska nie jest zupełnie przygotowana na pojawienie się gatunków przenoszących groźne choroby. Brakuje wspomnianego monitoringu naukowego, a także przeszkolonych firm – jednostek błyskawicznego reagowania, które poprzez skuteczne zabiegi zniszczą w zarodku komara tygrysiego. Czytaj też:Jak złagodzić obrzęk i swędzenie po ukąszeniu owada? Źródło: Nauka w Polsce PAP

Polacy pokochali Albanię. To jedno z najczęściej wybieranych przez nas miejsc na wypoczynek w ostatnich latach. Piękne widoki, urokliwe piaszczyste lub kamieniste plaże, doskonała kuchnia i wino oraz gościnność Albańczyków zachęcają spędzenia urlopu na południu Bałkanów. To, co zachęca Polaków do wypoczynku w tej części świata, to bardzo atrakcyjne albańskie ceny. Zobacz, co zabrać do Albanii na letni wyjazd. Sprawdź nasze check listy, które pomogą Ci się sprytnie spakować. Planujesz wyjazd do Albanii? Zapamiętaj poniższe informacje! Czy wiesz, że Albania posiada aż 362 km linii brzegowej? Od północy kraj ten graniczy z Morzem Adriatyckim, a od Południa z Morzem Jońskim. Położona na południowym brzegu Europy Albania jest krajem górzystym – w 75% jej powierzchnię zajmują Góry Dynarskie. Turyści, którzy chcą spędzić wakacje na wybrzeżu, mają do wyboru 3 regiony: na północy kraju, na wybrzeżu Adriatyku (np. Durres, Spille, Golem lub Shengjin), na południowym zachodzie, plaże na styku Adriatyku i Morza Jońskiego (np. Borsh, Vlora, Radhime) lub na południu – wypoczynek nad Morzem Jońskim (np. Saranda lub Ksamil). Albania to kraj, w którym na pewno będą mieli co robić miłośnicy zwiedzania – kraj ten ma bogatą historię, a niektóre zabytki pochodzą jeszcze z czasów imperium rzymskiego, np. amfiteatr w Durres. Wyjazd do Albanii to doskonała opcja wakacyjna dla rodzin z małymi dziećmi. Piaszczyste plaże i ciepłe morze to wprost idealne rozwiązanie dla młodych rodziców. Corocznie rzesze turystów przyciąga nieskalana działalnością człowieka przyroda południowych Bałkanów, wyśmienite jedzenie i wino, przyjazna atmosfera i gościnność Albańczyków, a przede wszystkim… ceny! Wakacje w Albanii niejednokrotnie opłacają się bardziej niż pobyt nad naszym rodzimym Bałtykiem. Jaką pogodę oferuje Ci Albania? Wakacje 2021 planuj nie później niż do połowy września. Na południu Bałkanów panuje klimat śródziemnomorski, porównywalny do tego panującego w Grecji czy we Włoszech. W lecie temperatura może sięgać nawet 40 stopni C (średnia temperatura powietrza to 30 stopni C). Lekka bryza morska sprawia, że wakacje na wybrzeżu Albanii są bardzo przyjemne. Przeczytaj także: Weekend nad jeziorem? Radzimy, co zabrać na Mazury Co warto wiedzieć o kulturze Albanii? Państwo to należy do bałkańskiego kręgu kulturowego. Dominującą religią jest islam (ponad 60% społeczeństwa), ale kraj ten uznaje się za różnorodny pod względem wyznaniowym, gdzie w pokojowy sposób współistnieją ze sobą muzułmanie, katolicy i prawosławni. Co ciekawe, za czasów komunizmu, a więc do lat 90., religia w Albanii była totalnie zakazana, a za narodowe wyznanie uznawano ateizm, co nie pozostało bez wpływu na zlaicyzowaną obyczajowość. Albańczycy są narodem bardzo gościnnym. Z otwartymi ramionami witają turystów i starają się zapewnić odwiedzającym jak najlepsze warunki. Mężczyźni wieczorami spotykają się w miejscowych knajpach, aby przy winie i papierosach pograć w karty i porozmawiać. Jakie restrykcje pandemiczne wprowadziła Albania? Wakacje 2021 w tym kraju nie zostały odwołane. Na chwilę obecną, według informacji przedstawianych przez polski MSZ, Polacy nie muszą odbywać kwarantanny po przyjeździe do Albanii. Nie są także wymagane testy na COVID. Trzeba jednak wiedzieć, że władze albańskie wprowadziły godzinę policyjną, która od 1 lipca obowiązuje od północy do godziny 6:00 rano. Maski ochronne są wymagane tylko w pomieszczeniach oraz w transporcie publicznym. W razie zakażenia i pojawienia się objawów warto wiedzieć, że Polska posiada umowę z Albanią, dzięki której opieka zdrowotna dla Polaków jest bezpłatna. Co zabrać do Albanii? Bądź gotowy na każdą okoliczność! Postanowione! W tym roku celem podróży jest Albania! Jak się ubrać podróżując po Bałkanach? Wiele zależy od okoliczności, w jakich się znajdziesz, oraz tego, co planujesz robić podczas pobytu. 1. Na wybrzeżu Adriatyku i Morza Jońskiego Podczas plażowania w Albanii zdecydowanie przydadzą Ci się kąpielówki. Najwygodniej będzie Ci w szortach lub nieco dłuższych spodenkach kąpielowych. Weź ze sobą japonki lub inne klapki. Wybrzeże, zwłaszcza adriatyckie, jest piaszczyste. Nie musisz więc martwić się, że pokaleczysz stopy o ostre kamienie w wodzie. Na południu Albanii (na południe od Vlory) natomiast plaże są bardziej kamieniste. Tu buty do wody są wręcz koniecznością. Uważaj także na jeżowce! Nastąpnięcie na to morskie żyjątko może skończyć wizytą w szpitalu. Albania ma także piękny podwodny świat. Warto więc wyposażyć się w sprzęt do snurkowania lub nurkowania, takie jak płetwy, rurka i gogle. 2. Zwiedzanie meczetów w Albanii Jeżeli wybierasz się na zwiedzanie miasta, zwłaszcza zabytków kultury sakralnej, pamiętaj o odpowiednim stroju. Mężczyźni wchodzący do meczetu powinni mieć zasłonięte kolana oraz przedramiona. Dlatego najlepszym wyborem będą długie spodnie (w upalny dzień sprawdzą się luźne lniane joggersy) oraz koszula z długim rękawem, który zawsze możesz łatwo podwinąć ponad łokieć. Przy zwiedzaniu meczetu konieczne jest ściągnięcie butów przed wejściem. Na spacery po mieście wybierz wygodne obuwie sportowe. W lecie niezbędne są skarpetki stopki, które ładnie wyglądają tak do krótkich, jak i długich spodni. Na przechadzce po albańskich uliczkach sprawdzą się także przewiewne i miękkie mokasyny. 3. Wieczorne biesiadowanie Choć w dzień temperatury mogą sięgać nawet 40 stopni, nocami nie raz przydać może Ci się coś z dłuższym rękawem. Warto więc zabrać ze sobą na wyjazd kurtkę jeansową, bluzę z kapturem lub sportową marynarkę. Dobrym pomysłem jest też zabranie bluzki z długim rękawem. Jak ubrać się do lokalnego baru czy restauracji? Najlepszym połączeniem będzie casualowa koszula rozpięta pod szyją na 2 lub 3 guziki oraz spodnie typu chino. Włóż także buty z zakrytymi palcami. Sandały sprawdzą się głównie na plaży. Jakie ciuchy do Albanii musisz ze sobą zabrać? Niezbędna lista rzeczy dla mężczyzny A teraz przejdźmy do konkretów. Co zabrać do Albanii? Oto przydatna check lista, z którą możesz zacząć pakować walizkę na wakacje tego lata. Jakie ciuchy do Albanii warto ze sobą wziąć? T-shirty – weź ich ze sobą tyle, na ile dni jedziesz oraz jedną na zapas, Bluzkę z długim rękawem, Casualową koszulę – najlepiej lnianą Bluzę z kapturem lub kurtkę jeansową, Spodnie typu chino lub wygodne jeansy – przy dużych upałach sprawdzą się naturalne, przewiewne tkaniny, Spodnie dresowe – sprawdzą się zwłaszcza w czasie podróży, Spodenki do kolan – najlepiej 2 lub 3 pary, Bieliznę na każdy dzień, Skarpetki stopki, Mokasyny, sandały/ klapki i buty sportowe – te 3 pary to podstawa! Sprawdź również: Koszule letnie – męskie stylizacje na każdą okazję od Lancerto Albania – co zabrać poza ubraniami? Przydatne akcesoria i dokumenty W lecie niezbędne w Albanii będą następujące rzeczy: Czapka z daszkiem lub kapelusz – nakrycie głowy ochroni Cię przed udarem, Okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV, Kremy z filtrami UV, Środki na komary i kleszcze, Leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz na biegunkę (zwłaszcza te ostatnie przydadzą się, jeżeli napijesz się wody z kranu), Balsam lub żel na oparzenia słoneczne, Plastry opatrunkowe, Maski ochronne – wciąż obowiązuje nakaz zakrywania ust i nosa w pomieszczeniach i środkach komunikacji, Power bank i ładowarki do telefonów czy tabletu, Zestaw do snurkowania/nurkowania, Buty do wody, Rozmówki polsko-albańskie − albański nie jest językiem słowiańskim, dlatego trudno porozumieć się tu na zasadzie skojarzeń. Co więcej, Albańczycy nie mówią zbyt dobrze po angielsku. Dlatego rozmówki czy ściągnięta aplikacja offline z translatorem mogą uratować Cię z niejednej opresji. Nie zapomnij także zapakować swoich przyborów toaletowych. Jeżeli jedziesz do hotelu, upewnij się, że zapewnia on ręczniki, szampon czy żel pod prysznic. W przeciwnym wypadku warto to ze sobą zabrać. Czy do Albanii potrzebny jest paszport? Polacy wjadą do Albanii bez paszportu, na dowód osobisty. Jednak wiele osób poleca mieć ze sobą ten dokument − może okazać się pomocny np. przy nieplanowanej wizycie w szpitalu. Weź też ze sobą zaświadczenie o szczepieniu przecie COVID-19, jeśli takie posiadasz. A co z walutą? W Albanii nie będziesz mieć raczej problemów z zapłaceniem kartą − turyści zapewniają, że w ośrodkach wypoczynkowych jest coraz więcej bankomatów. Warto jednak mieć na wszelki wypadek ze sobą uniwersalną walutę euro. To z kolei bez problemu wymienisz po korzystnym kursie na walutę lokalną, czyli lek albański (ALL). Spędź wymarzone wakacje w Krainie Orłów! Albania to przepiękny kraj, o bogatej kulturze i oszałamiającej przyrodzie. Dlatego coraz więcej turystów wybiera ten kierunek na wakacje. Wybierz się na wyjazd do Albanii i poznawaj jedno z najciekawszych państw Bałkanów! Smakuj wyborne lokalne potrawy, rozkoszuj się winem i niezwykle ciepłą, gościnną atmosferom. Na wybrzeżach adriatyckim i jońskim wypoczniesz jak na egzotycznych wyspach, a pobyt nie zrujnuje Twojego portfela.

Azjatyckie komary tygrysie są nie tylko uciążliwe jak wszystkie inne owady, ale i groźne, bo przenoszą tropikalne choroby. Komary tygrysie to szybko rozprzestrzeniający się gatunek owadów, które są nie tylko uciążliwe, ale mogą przenosić niebezpieczne wirusy tropikalnych chorób takich jak gorączka denga, zika i chikungunya. Dokładnie przed 10 laty ich pierwsze egzemplarze pojawiły się w Niemczech. Po raz pierwszy ciepłolubne komary tygrysie pojawiły się pod koniec września 2007 na postoju przy autostradzie A5 (Bazylea-Karlsruhe) koło Weil am Rhein. Europejskie centrum monitorowania komarów (EMCA) już w roku 1979 stwierdziło występowanie tego gatunku w Albanii. W roku 1990 następny zauważony transport tych owadów dostał się do włoskiego portu w Genui wraz z dostawą używanych opon z USA. Roznoszą tropikalne choroby Pełna aklimatyzacja Przypuszczalnie zmiany klimatyczne powodują, że komary tygrysie, które łatwo poznać po białych prążkach na tułowiu, znalazły nową przestrzeń do życia w regionach na północ od Alp. Ostatnio stwierdzono, że np. we Fryburgu i Heidelbergu na południu Niemiec komary te są w stanie przezimować. Pierwsza duża populacja, która wylęgła się w Heidelbergu, odkryta została we wrześniu 2015 w dzielnicy Wieblingen. Rok wcześniej mniejszą populację odkryto we Fryburgu. Wobec zagrożeń występujących ze strony tych owadów, władze sanitarne starają się je zwalczać, do tej pory stosując konwencjonalne środki, jak osuszanie i zakrywanie miejsc lęgowych (beczki z deszczówką, poidła dla zwierząt czy podstawki pod doniczki). Stosuje się także pułapki pomagające zredukować liczbę zwierząt. W użyciu są także preparaty ze szczepem bakterii BTI, przy pomocy których można było opanować do tej pory plagi komarów na rozlewiskach i błoniach w górnym biegu Renu. Środki te rozpylane są z helikopterów. Sterylizacja męskich osobników Duże nadzieje naukowcy pokładają w biotechnologii. We Włoszech, w laboratorium w Bolonii rozmnaża się egzemplarze komarów tygrysich przywiezione z Niemiec. Przy pomocy promieni gamma eksperci z zespołu prof. Romeo Belliniego sterylizują męskie osobniki. Ich larwy są mniejsze niż larw samic i można je łatwo wyselekcjonować. Po takim zabiegu męskie osobniki są bezpłodne. Sterylizowane komary tygrysie wypuszcza się potem na wolność na nowych obszarach w Niemczech. Z ich nasienia nie rozwijają się zdolne do przeżycia osobniki. Nie wiadomo jeszcze, czy w ten sposób uda się wytrzebić populację tych komarów; okaże się to dopiero po pewnym czasie. Jednak w ubiegłym roku były widoczne pierwsze sukcesy. Udało się wytrzebić populację w Sinzheim w powiecie Rhein-Neckar, która opanowała kilka ogrodów w tym regionie. Populacja ta praktycznie wyginęła – podkreśla dyrektor placówki Kabs Norbert Becker, zajmujący się zwalczaniem plag owadów. Populację we Fryburgu i Heidelbergu udało się zredukować o 80-90 proc. – Chcemy rozprawić się także z resztą – zaznaczył i poinformował, że pracownicy Kabs wkrótce przywiozą z Bolonii następne 15 skrzyń, a w każdej z nich znajduje się 1000 wysterylizowanych samców. Becker podkreślił, jak bardzo ceni pracę włoskich kolegów. Pomimo tych sukcesów inwazja komarów tygrysich postępuje dalej. W lipcu stwierdzono obecność pierwszych egzemplarzy w Nadrenii-Palatynacie przy autostradzie 61 koło Spiry. Pojedyncze egzemplarze odkryto także w zajazdach przy innych autostradach. Widać, że dzieje się tak za sprawą nasilonego w RFN ruchu tirów. Niedobrze jest, gdy owady te przedostaną się na osiedla i ogrody – podkreśla Becker. DPA / Małgorzata Matzke

data publikacji: 08:52 ten tekst przeczytasz w 4 minuty Komar tygrysi atakuje ludzi i zwierzęta, może być nosicielem ponad 20 wirusów wyniszczających chorób. Jego ojczyzną jest Azja, ale dotarł też na inne kontynenty, w tym do Europy. Jak na razie w Polsce nie potwierdzono jego obecności, choć w 2019 były takie obawy. Czy owad ten ma szanse przeżyć w polskim klimacie? I jakie mogły by być tego skutki. Zapytaliśmy dr. Jarosława Paconia z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. InsectWorld / Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Dlaczego komar tygrysi jest tak niebezpieczny? Do jakich krajów dotarł komar tygrysi? Czy komar tygrysi mógłby przeżyć w Polsce? W laboratorium wykazano eksperymentalnie, że komar tygrysi może przenosić nawet 22 chorobotwórcze wirusy, w tym dengi, żółtej febry, gorączki chikungunya, gorączki Zachodniego Nilu Komar tygrysi pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, rozprzestrzenił się jednak po Azji, trafił do Afryki, na kontynent amerykański do Australii i Europy Dr Pacoń zauważa, że jeśli komar tygrysi znajdzie się w Polsce, ale nie będzie zarażony, nie będzie dla nas groźny Więcej takich historii znajdziesz na stronie głównej Onet. Dlaczego komar tygrysi jest tak niebezpieczny? "Azjatycki komar tygrysi (Aedes albopictus) uważany jest za jeden ze 100 najbardziej niebezpiecznych inwazyjnych owadów i najbardziej niebezpiecznego inwazyjnego komara" - podaje Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badań i Rozwoju (CORDIS). Mosquito Alert, platforma zrzeszająca naukowców zajmujących się badaniem i kontrolą populacji komarów przenoszących choroby, przypomina, że komar tygrysi stanowi problem dla zdrowia publicznego. Jest tak nie tylko ze względu na podrażnienia spowodowane jego ukąszeniami, ale także ze względu na jego zdolność do przenoszenia wielu chorób. W laboratorium wykazano eksperymentalnie, że komar tygrysi jest w stanie zainfekować nawet 22 różnymi wirusami. Do chorób, które przenoszą należą gorączka doliny Rift, wirus japońskiego zapalenia mózgu, choroba Zachodniego Nilu. "W praktyce głównymi chorobami, które mogą być przenoszone w naszym środowisku, są denga, Zika, chikungunya i żółta febra" - podaje Mosquito Alert. Komar tygrysi jest groźny nie tylko dla ludzi, ale też zwierząt, w tym domowych, a szczególnie psów i koni. Do jakich krajów dotarł komar tygrysi? Komar tygrysi pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej. W ciągu ostatnich dziesięcioleciach rozprzestrzenił się nie tylko tam, trafił też do Afryki, na kontynent amerykański do Australii i Europy. Sprzyja mu nasza globalizacja, w tym szczególnie transport zużytych opon i roślin. Potwierdza to dr Jarosław Pacoń. - Komary tygrysie rozprzestrzeniają się po świecie wraz z transportami morskimi. Typowym przykładem jest przewożenie zużytych opon do Europy czy obu Ameryk. Opony takie są układane na statkach, nie zabezpieczone. Podczas deszczów gromadzi się w nich woda, to zaś przyciąga samice komarów, również tygrysich. W takim środowisku ich larwy znakomicie się rozwijają - mówi Medonetowi. Roll-on na komary Chicco działa nawet do 3 godzin. Zamów go już dziś na Medonet Market. Larwy komara tygrysiego mogą być też rozwożone razem z roślinami - w wilgotnym podłożu. Jaja tego owada są bardzo odporne na wysychanie. Ocenia się, że mogą przetrwać bez wody nawet rok. Do Europy komar tygrysi trafił w 1979 r., pojawiając się w Albanii. W 2004 r. po raz pierwszy wykryto go w Hiszpanii. Obecnie odnotowuje się go również w Bośni i Hercegowinie, Bułgarii, Chorwacji, we Francji, Niemczech, Grecji, na Węgrzech, we Włoszech i w Rumuni. Występowanie komara tygrysiego w Europie przedstawia poniższa mapa (stan na marzec 2021 r.). Obszary, w których zgłaszano obecność komara zaznaczono na czerwono. Europa. Mapa występowania komara tygrysiego Źródło: Czy komar tygrysi mógłby przeżyć w Polsce? W 2019 r. Polskę obiegła informacja, że pewien biolog sfotografował komara tygrysiego w rejonie Górnego Śląska. - Przy bliższym badaniu okazało się, że to nie jest komar tygrysi - mówi dr Pacoń. - Oficjalnie więc komar tygrysi do Polski nie dotarł - podkreśla. Naukowiec zauważa jednak, że gdyby żywy osobnik znalazł się u nas, mógłby przeżyć. - W naszym klimacie jaja komara tygrysiego mogą zimować - mówił jeszcze w 2019 r. entomolog, prof. Stanisław Ignatowicz. - W takich warunkach temperaturowych, jakie mamy obecnie, larwy rozwijają się od pięciu do 10 dni, żywiąc się rozdrobnioną materią organiczną, pływającą w wodzie. Później tworzy się ruchliwa pływająca poczwarka, a po dwóch dniach pojawia się osobnik dorosły. Jak widać, rozwój jest błyskawiczny, a płodność to około tysiąca jaj na jedną samicę - wyliczał naukowiec. Dr Jarosław Pacoń podkreśla, że jeśli komar tygrysi znajdzie się w Polsce, ale nie będzie zarażony, nie będzie dla nas groźny. - Będzie się zachowywał jak inne "nasze" komary - mówi. - Pamiętajmy, wirusy, które wymieniliśmy wyżej, a których wektorem jest komar tygrysi u nas po prostu nie występują. Dlatego, nawet jeżeli ten komar znajdzie się na terenie Polski, nie jest to powód do paniki - uspokaja naukowiec. Szukasz skutecznego środka na komary i kleszcze? Wypróbuj Kleszcz Stop Sanity albo Przenośne ultradźwiękowe urządzenie na komary Chicco. Może cię zainteresować: Komary naprawdę przyciąga grupa krwi i ciemne ubranie? Ekspert rozwiewa wątpliwości Komar może przenosić groźne pasożyty. Jak można się przed nim chronić? Czym mogą zarażać polskie komary? Chorób jest kilka. Ekspert przestrzega zwłaszcza przed jedną Źródła komar tygrysi komary choroby zakaźne Groźny komar tygrysi - występowanie, wygląd, przenoszone choroby, ochrona przed komarami Komary tygrysie są znacznie groźniejsze od dobrze znanych nam i licznie występujących na teranie Polski – komara widliszka czy komara brzęczącego. Na razie nie... Marlena Kostyńska Plaga komarów tygrysich we Francji. Mogą przenosić groźne choroby Po raz kolejny Francja walczy ze zwiększoną liczbą komarów tygrysich. Ich obecność odnotowano już w 42 departamentach. Eksperci twierdzą, że tak duża liczba...

Z roku na rok do Albanii przybywa turystów, a serce mi rośnie, gdy są to osoby z mojego polecenia i pomagam im zorganizować wyjazd. Przed każdą podróżą, szczególnie tą w nieznane, rodzą się pytania i z racji tego postanowiłam, że zbiorę je w jednym miejscu. Każdy kto jedzie do Albanii po raz pierwszy będzie mógł zawczasu zobaczyć, czy być może właśnie u mnie znajdzie ważne odpowiedzi. Przyznam szczerze, że przy niektórych aż się uśmiałam, ale przecież nie ma głupich pytań, przekonajcie się sami: 1. Jaka jest tam waluta? Jaki jest przelicznik? W Albanii walutą jest lek. Przed wyjazdem należy nasze złotówki wymienić na euro, a następnie dopiero po przyjeździe udać się do bankomatu i wymienić na leki. Wychodzi mniej więcej 3,50 PLN= 100 leków. Nie martwcie się, że po przyjedzie do kraju szukanie kantoru będzie pierwszym co zrobicie, na szczęście wiele restauracji, czy stacje paliwowe honorują również euro. 2. Czy są tam bankomaty? Oczywiście, że są. Bez problemu znajdziecie je w większych miastach lub turystycznych miejscowościach. Akceptują karty VISA, Master Card, Maestro. W menu bankomatów poza językiem albańskim macie do wyboru angielski lub niemiecki. Bankomaty wypłacają w lekach upewnijcie się tylko, czy opłaca się Wam wypłacać gotówkę jeśli nie macie konta walutowego, dlatego że najpierw pieniądze przeliczane są na euro, a później na leki. Jeśli macie konto walutowe będzie tylko jedno przewalutowanie. Uwaga! W bankomacie Raiffeisen naliczana jest opłata 700 lek, czyli ponad 5 euro i wypłaca on tylko w euro. Polecam sprawdzony bankomat w centrum przy Credins Bank. 3. Ile mam wziąć pieniędzy? Słyszę to za każdym razem, gdy ktoś wyjeżdża na wakacje do Albanii. Nie wiem co odpowiedzieć, czasem mam ochotę powiedzieć: weź tyle ile chcesz wydać, tak jest najprościej. Dlatego, że ja nie wiem czy Ty chcesz wypożyczyć auto, czy będziesz dużo zwiedzać. Czy dużo będziesz jeść w mieście i czy codziennie będziesz pić po 4 drinki. Nie wiem. Dlatego ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie. Można zrozumieć się bez słów 4. W jakim języku się tam porozumieć? Nie mogę powiedzieć, że zawsze i wszędzie po angielsku. Poza sezonem, albo w nieturystycznych miejscach to lokalni ludzie mówią w swoim ojczystym języku. Zdarza się że znają trochę rosyjskiego, włoskiego i greckiego. Za to język ciała to na pewno duże ułatwienie. Niesamowite jest to, że pomimo bariery językowej (serio mój albański jest na poziomie orzecha, bo w zeszłym roku to był w ogóle orzeszek) potrafię tak dobrze dogadywać się z mamą mojego chłopaka. Właśnie język ciała i to, że obie jesteśmy otwartymi osobami pozwala nam na nasze konwersacje, mniej lub bardziej ambitne. Dlatego nie martwcie się, zawsze się jakoś dogadacie. Zdarzy się rozgadany po angielsku kelner, który zaciekawi się tym skąd jesteście, jak podoba Wam się jego kraj, ale też i kasjerka w dojrzałym wieku, do której trzeba będzie mówić prostym językiem 😉 5. O której jedzie ten autobus? Zdjęcie z dworca w Durrës Tutaj sprawa się trochę komplikuje. W Albanii często rozkład jazdy jest orientacyjny (o ile w ogóle jest ;)) nie jest on dostępny w internecie. No jedynie, że w moim ebooku ;)) Najlepiej iść na dworzec (jeśli takowy się akurat znajduje, albo w miejsce z którego odjeżdża autobus. Zapytać lokalnych ludzi, lub kierowcy autobus. Autobusy często odjeżdżają gdy zapełnią się wszystkie miejsca siedzące. Wiem to wszystko brzmi bardzo abstrakcyjnie, ale taka jest Albania. Jest po prostu inaczej. Albo to pokochasz i poczujesz ten luz, albo będziesz się (niepotrzebnie) żeby nie było, aż tak strasznie że nie uda się wam nigdzie pojechać to prawie na każdym autobusie jest tabliczka z miejscem docelowym i godziną objazdu. Plus jest też taki, że stojąc na drodze, gdy pomachacie kierowcy gwarantuję, że się zatrzyma. Pod warunkiem, że będzie mieć wolne miejsce. 6. Dlaczego niektóre kobiety chodzą ubrane całe na czarno? Otóż w Albanii żałoba po stracie kogoś bliskiego trwa nawet całe życie. Kobiety które straciły kogoś bardzo bliskiego np. męża lub syna od czasu ich śmierci porzucają kolorowe barwy na rzecz żałobnej czerni. 7. Dlaczego muszę wyrzucać papier do kosza? W wielu krajach na Bałkanach (i nie tylko) obowiązuje zakaz wyrzucania papieru toaletowego do sedesu. Dla wielu osób jest to wielkie zaskoczenie, że po wykorzystaniu papieru mają go wyrzucić do kosza, a nie spłukać. Należy o tym pamiętać, że jesteśmy gośćmi w tym kraju i musimy dostosować się do panujących tam zasad. Ta reguła obowiązuje głównie dlatego, że system rur kanalizacyjnych jest bardzo wąski, ale też i dość prymitywny, ponieważ nie jest zaopatrzony w napowietrzanie, a co za tym idzie szybko tworzące się podciśnienie w połączeniu z rozmiękczającym się papierem mogłoby dać niezłą eksplozję. W hotelach, restauracjach o niedopuszczaniu się tego „strasznego” czynu przypominać Wam będą tabliczki w toaletach. Co dziwne za zasada nie obowiązuje wszędzie. W Sarandzie spotkałam się z tym wszędzie. 8. Czy wszyscy tam to muzułmanie? Ogromny meczet w Tiranie Prawdą jest, że przeważa tam islam, ale mało kto wie, że mimo to są to bektaszyci. Kim są? Wyznają Allaha, ale mogą pić alkohol, ich modlitwy odbywają się też na stojąco, kobiety nie mają nakazu chodzenia w burkach. Ale najważniejsze w Albańczykach to ich otwartość i tolerancja na wszystkie religie, nie jest ważne jak ma na imię Twój Bóg i w którego wierzysz. Jest wiele rodzin gdzie od strony ojca wyznają islam, za to od strony matki są chrześcijanami. Nie mają nic przeciwko mieszanym małżeństwom, jedynie że są rodziną bardzo nie ma znaczenia w co wierzysz, ważne jest to jakim jesteś mojego pierwszego pobytu w Tiranie na jednej ulicy widziałam meczet, dalej kościół katolicki i jeszcze cerkiew, no i oczywiście gdzieś tam dalej stali Świadkowie Jehowy.

Spis treściCo o Tajlandii pisze MSZ (2018)?Czy denga rzeczywiście jest w Tajlandii?Jak się chronić przed komarami w Tajlandii?Podobne wpisy Temat komarów w Tajlandii i tego, jak się przed nimi chronić oraz jak chronić małe dzieciaki powraca nieustannie w Waszych wiadomościach systematycznie. To również temat, który mi po zeszłorocznej podróży przez pewien czas spędzał sen z powiek i przyznaję – trochę martwił. Nigdy nie obawiam się samych ugryzień, bo uważam, że nawet kilkadziesiąt swędzących kropek jest do przeżycia – i dla nas, i dla dzieci. Chociaż wiadomo – zdecydowanie lepiej, by ich nie było! Obawiam się tego, co za ugryzieniami idzie. I teraz pytanie kluczowe: czy w Tajlandii powinniśmy bać się komarów??? My zwykle zaczynamy przygotowanie do wyjazdu od przeczytania co do powiedzenia o danym kraju ma Ministerstwo Spraw Zagranicznych – wchodzimy TU – polecam! To nas kieruje w temacie szczepionek i innych zagrożeń zdrowotnych… ALE: nigdy nie ufamy temu w 100%, zawsze szukamy też informacji na własną rękę. Co o Tajlandii pisze MSZ (2018)? “Obecnie w Tajlandii nie występują szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne. Nie są zatem wymagane specjalne szczepienia. Należy jednak w sposób bardziej rygorystyczny przestrzegać zasad higieny, co jest niezbędne w krajach tropikalnych. Woda z sieci wodociągowej jest niezdatna do picia. Ogólnie dostępna jest w sprzedaży butelkowana woda filtrowana lub mineralna. W dużych miastach, gdzie znajdują się zbiorniki wody stojącej istnieje ryzyko zakażenia dengą (tropikalna choroba przenoszona przez komary, głównie w porze deszczowej). W ostatnim czasie odnotowano przypadki zarażenia wirusem Zika; zalecamy stosowanie się do zaleceń Głównego Inspektoratu Sanitarnego, szczególnie dotyczy to kobiet w ciąży lub planujących zajście w ciążę. W okolicach Chiang Mai występuje sezonowo (luty-kwiecień) bardzo wysokie zanieczyszczenie powietrza spowodowane wypalaniem traw przez rolników, które może być szczególnie uciążliwe dla osób z chorobami alergicznymi, chorobami układu oddechowego, małych dzieci i kobiet w ciąży.” To możemy przeczytać na stronie MSZ. Są komary, denga, głównie w porze deszczowej (która teoretycznie zaczyna się około maja i trwa do połowy października). Czy denga rzeczywiście jest w Tajlandii? My o dendze czytaliśmy nie tylko na stronie MSZ, ale słyszeliśmy też od jednej z naszych czytelniczek, która niestety prawdopodobnie przywiozła ją z okolic Koh Lipe w styczniu zeszłego roku – my też tam wtedy byliśmy, więc przyznam, że jej wiadomość mroziła wtedy krew w żyłach, zwłaszcza, że Maks miał całe nogi w ugryzieniach! Na szczęście u nas nic się nie wydarzyło, a i Ona dengę pokonała, leczona już w PL. Jednak u mnie zapaliło to czerwone światło i gdy w październiku, jechaliśmy do Bangkoku i na Koh Chang, zaczęłam szukać dodatkowych informacji, zwłaszcza, że teoretycznie nadal w Tajlandii panowała pora deszczowa. Przede wszystkim możecie być spokojni – zagrożenie dengą w Tajlandii jest podobne do innych tropikalnych krajów i trzeba mieć pecha, by dengę złapać. Dostajemy jednak czasem od Was niepokojące wieści, że w niektórych regionach Tajlandii zagrożenie jest coraz większe – poniżej wrzucam Wam informacje, które dostałam dziś ( od Kasi. Jeszcze mniejsze są szanse na zarażenie się malarią, więc leków antymalarycznych NIGDY nie braliśmy i NIE PLANUJEMY ich brać w Azji Południowo- Wschodniej. Wiemy jednak, że czasem można mieć pecha, a dengi na pewno nie życzylibyśmy ani sobie, ani tym bardziej dzieciom, więc zawsze staramy się minimalizować ryzyko. Denga występuje głównie w dużych skupiskach miejskich, a komary, które ją przenoszą gryzą zwykle w dzień, nie w nocy. Często “dengowe” komary można spotykać przy zbiornikach stojącej wody, więc najlepiej takich okolic unikać. Objawy mogą się pojawić do 14 dni po ukąszeniu, zwykle 5-7 dni po. Najczęściej to wysoka gorączka, bóle kości i mięśni, bóle głowy, mdłości, wymioty. Przy takich objawach, jeśli macie podejrzenie, że zetknęliście się z komarami, najlepiej od razu udać się do lekarza. Jeśli jesteście już w Polsce, koniecznie powiedzcie, gdzie byliście i najlepiej zróbcie badanie z krwi pod kątem dengi. Podobno objawy można pomylić z grypą czy z inną anginą. Gdy szukałam informacji w październiku 2017, wyczytałam, że w Tajlandii jest najwięcej przypadków dengi od 20 lat, głównie w okolicy Bangkoku i Chiang Mai. Czytałam, że sporo przypadków jest też na Phuket. Przyznaję… nieco się przestraszyłam, ale…. ani w październiku, ani teraz nie widziałam zbyt wielu komarów w Tajlandii! Przygotowana do walki, zabrałam wszystkie środki i …. odetchnęłam z ulgą! W Bangkoku nie spotkaliśmy chyba żadnego, ani na Koh Chang, ani teraz na Koh Phi Phi dramatu nie ma.. ale gdy wieczorem wychodzimy na spacer czy kolację, smarujemy się Muggą. Co ważne Muggą smarować powinniśmy się również w dzień, bo wtedy atakują komary przenoszące dengę. Przeczytajcie, co napisała KASIA w komentarzu do tego posta (niestety komentarz zniknął i nie potrafię go przywrócić, ale myślę, że warto, by ta historia była też tutaj w poście, nie tylko w komentarzu): “Hej Natalia i podróżnicy! Jako, że jestem na miejscu i na “świeżo” w temacie bardzo chciałbym wszystkich ostrzec na własnym przykładzie w temacie DENGI. Od jestesmy w Tajlnadii: BKK,KRABI, no i pechowa KOH LANTA,moja mama złapała dengę – została przetransportowana do szpitala w Trang, w którym właśnie jestem z partnerem i dzieckiem. Jej stan jest stabilny, aczkolwiek czekamy na najgorsze dni teraz, planowy powrot mamy na raczej nie uda nam sie poleciec. DENGA w Tajlandii JEST i to szczególnie południowej (zarówno ląd, jak i wyspy). Straszne jest to, jak mało się o tym pisze na blogach i mówi, dlatego przestrzegam Was,ze np na Koh Lancie tendencja jest WZROSTOWA, jest kilkaset przypadków miesięcznie- to najswieższe słowa od lekarzy z kliniki. Wciąż w teorii trzeba mieć pecha, żeby przyciągnąć dengowego komara, ale ryzyko jest bardzo wysokie! Smarowaliśmy się muggą, moja mama pewnie nie zawsze, jednakże warto wczytać się w temat głębiej odnośnie pechowych komarów – są to komary uwaga DZIENNE !! gdzie za dnia raczej człowiek smaruje się filtrami,a nie pryska na komary!!! Dengę przenoszą komary egipskie, mają one charakterystyczne białe paski na odwłoku i nogach, są trochę większe od tych typowych nocnych, malutkich,których tez w niektórych miejscach jest bardzo dużo – jednej nocy, gdy zmieniliśmy apartament pogryzły nas znienacka strasznie, a przysięgam byliśmy posmarowani i psikaliśmy dookoła. Komary chowają się za dnia w torbach podróżnych i w ciuchach albo za zasłonami. Trzeba najlepiej wszystkim potrząsać i wtedy wylatują, jednego dnia w Blue Andaman Apartment zabiliśmy chyba 30! Michał potrząsnął bagażem, który był w kącie i dosłownie wyleciała och chmura! Nie patrzyłam czy to zwykłe komary czy dengowe. Byliśmy w szoku, skąd ich nagle tyle, a wówczas mama była zdrowa i nie byliśmy aż tak w temacie zagłębieni, byłam pewna, że denga nie występuje i raczej nie ma się o co martwic, kilka dni później nas los się zmienił. Jak po całym dniu gorączki już zaczęłam się bać o mamę i wezwałam karetkę ,gdy zaraz u mamy wykryto dengę, w klinice na własne życzenie zrobiłam sobie test i mojemu 8 miesięcznemu synkowi. Kosztowało to na lancie 1200 batów extra, bo objawów nie mieliśmy, ale ugryzienia w nocy poprzedniej, chciałam być pewna czy nie czeka nas taki sam los na mamę. Zaskoczyło nas to potwornie, mieliśmy dziś płynąć na Koh Ngai na 4noce i całe plany do góry nogami, musieliśmy się na własny koszt przenosić do TRANG, bo stary szpital w Krabi jest pełny (aczkolwiek moze lepiej,ze tutaj,bo warunki szpitalne w Trang to 5*****hotel) opiekę mamy oczywiście pokrywa ubezpieczenie. Takze ostrzegam wszystkich i warto upgreadowac posta, DENGA JEST częsta w Tajlandii, warto podwójnie się zabezpieczać, odkomarzać pokoje za dnia, smarować za dnia (choć małych dzieci nie powinno się smarować, są to bardzo bardzo silne środki,wiadomo ze przez kilka dni nic się nie stanie,ale np przez 3 tygodnie.. sama nie wiem…) gdybym wiedziała na co narazżm przede wszystkim swoje dziecko, nie wybrałabym Tajlandii. Mimo,ze ludzie przyjeżdżają tu od lat i nic im nigdy nie jest,to sytuacja też się zmienia, na ten moment przypadków jest bardzo dużo w tych rejonach i to są najświeższe fakty od pielęgniarek i lekarzy.” Pamiętajcie o tym i miejcie historię Kasi w tyle głowy! Jak się chronić przed komarami w Tajlandii? Ze wszystkim jesteśmy zdania, że lepiej chronić niż potem się martwić, więc zwykle przestrzegamy tych zasad: 0) Na dengę szczepionki nie ma. Nie ma też leków, które można wziąć zawczasu i przed dengą uchronią. Jedyna opcja to ochrona przed ukąszeniami komarów. 1) Na pewno warto zabrać ze sobą spraye przeciw ukąszeniom lub kupić na miejscu Warto wziąć Muggę, której wysokie stężenie DEET skutecznie odstrasza komary i inne potwory. My zwykle kupujemy jedną Muggę w kulce (20% DEET) i jedną w sprayu (9,5 % DEET). O wszystkich Muggach możecie poczytać TU. Dodatkowo, gdy Jagódka miała 3 miesiące na miejscu kupowaliśmy lokalny, naturalny środek, czyli Citronellę. DEET to substancja, która odstrasza komary, ale zwykle nie jest polecana dla małych dzieci (do 2 roku życia). Na pewno jednak, gdybym miała do wyboru dengę i DEET, biorę DEET 🙂 Muggę kupicie przez internet lub w sklepach dla podróżników. Citronellę na miejscu dostaniecie w sklepikach dla turystów, aptece, często też różne środki są w hotelach (odpłatne lub nie). 2) Moskitiera – w wielu hotelach, w których byliśmy na tajskich wyspach moskitiery nad łóżkiem to standard. Warto ich używać. Dodatkowo dla Jagody braliśmy moskitierę na wózek i zakładaliśmy np. gdy spała. Pod tym względem idealnym rozwiązaniem dla malucha jest namiot, o którym Wam pisałam – tam zamykacie go szczelnie i żaden komar się nie przebije 🙂 Z tego korzystaliśmy rok temu i gdy my i Maks byliśmy bardzo pogryzieni na Koh Lipe, Jagoda nie miała ŻADNEGO ugryzienia. 3) Rozsądek – sami na pewno świetnie widzicie, czy w danym miejscu są komary 🙂 Czasem może być tak, że np. w mieście, w centrum Bangkoku ich nie ma, ale nad rzeką mogą gryźć jak szalone – tu znów pozdrawiam jedną z naszych Czytelniczek, która nam o tym doniosła. Łatwo wpaść w taką pułapkę – my coś o tym wiemy, bo właśnie taką sytuację zaliczyliśmy z małym Maksem w Meksyku – komarów niby nie było i nagle po pewnej nocy w domku na plaży, kilkadziesiąt ukąszeń:/ Jeśli widzicie, że ich nie ma, luz – ograniczacie środki ostrożności, ale nadal się pilnujecie. Jeśli są i gryzą, pilnujecie siebie i dzieciaków, a wieczorem zwłaszcza dzieciom dajecie długi rękaw i długi spodenki (do spania najlepszy pajacyk). Podobno komary przyciągają ciemne kolory, więc jasne ubrania są zwykle przydatne. 4) Ostrożność – pilnuj, by drzwi do domku, w którym mieszkasz i okna były zamknięte, zwłaszcza wieczorem. Odpada zapraszanie komarów i innych owadów do źródła światła. Jeśli w drzwiach masz moskitierę, zasuwaj ją. Niewiele kosztuje, a po co masz potem drapać się jak szalony!!! 5) Równowaga – nie popadaj w panikę, nie popadaj w nonszalancję 🙂 Skrajności nigdy nie są dobre! Nigdy Ci nie powiem: nie jedź do Tajlandii, bo komary! My jesteśmy tu … 6-sty, a może 8-my raz i zawsze wracamy mega zadowoleni! Ale nigdy Ci nie powiem: Olej, na pewno nic się nie stanie! Mocno w to wierzę, ale jednak wypadki przy pracy zdarzają się najlepszym i dobrze się przed nimi chronić, prawda ?:) 6) Na wszelki wypadek – zabierzcie też coś po ukąszeniach, chociażby Fenistil. Czasem jednak w takiej sytuacji również warto pójść do miejscowej apteki i podpytać co oni mają na ugryzienia, bo to może być lepsze rozwiązanie! Tak mieliśmy, gdy teraz w Wietnamie pogryzły nas muszki piaskowe – o nich jeszcze Wam napiszę:) … a teraz idziemy cieszyć się słońcem na tajskiej plaży, pospacerować wśród pięknej zieleni, a wieczorem zjeść kolację na świeżym powietrzu.. posmarowani sprayem na komary 🙂 Więcej o tym, jak sobie radzić z zagrożeniami w Tajlandii, jakie szczepienia rozważyć i co spakować do apteczki znajdziecie w naszym THAIBOOKu. Thaibook to kompleksowy przewodnik po Tajlandii stworzony po naszych licznych wyprawach do Bangkoku i na tajskie wyspy. Znajdziecie go TU.

Artur Bowsza 26 czerwca, 2016 Czy podoba wam się Puka?Bardzo nam się podoba. Tak naprawdę nie za bardzo wiemy, jak wygląda Puka, ale nie chcemy urazić ojca naszego gospodarza. Nie wiemy, ponieważ kiedy tu przybyliśmy, była już późna noc. Poza tym przyjechaliśmy na pace ciężarówki, a spod brezentowej powłoki nie było zbyt wiele widać. I nawet gdybyśmy mieli możliwość podziwiania widoków, to wątpię, żeby Puka mogła przypaść nam do gustu. Miasteczka na północy Albanii raczej nie zachwycają. Co innego jest pięknaAlbania ma swój urok, tego nie można jej odmówić. Już wjeżdżając do tego małego, górzystego państwa, mieliśmy okazję przeżyć małe zaskoczenie. Grupka dzieciaków, przesiadujących przy drodze, tuż przy granicy z Macedonią powitała nas płynną angielszczyzną. To nie zdarzało nam się zbyt często podczas podróży przez Bałkany. Znajomość angielskiego w Albanii okazała się dość powszechna, dzięki czemu był to pierwszy kraj na naszej trasie, w którym nie mieliśmy zbyt wielu problemów z trochę, ale to dlatego, że mowę odbierały nam widoki. Trudno rzec, żebyśmy, w czasie naszej wyprawy, nie mieli okazji łechtać naszych nerwów wzrokowych zachwycającymi krajobrazami, jednak w porównaniu z Albanią wszystko, co do tej pory widzieliśmy, blednie. Toczymy się na naszych jednośladach przez zielone góry, poprzetykane tu i ówdzie terasami pól uprawnych. Z czasem, wraz ze wzrostem wysokości, w oddali mienią się śnieżnobiałe Albanii na każdym kroku spotkać można kozy i osiołki… Po drodze mijamy pieszych wędrowców, śpieszących od wioski do wioski, pasterzy wraz ze stadami kóz. Z kozami trzeba uważać, nie raz zdarza się, że rogate zwierzaki nagle wyskakują z przydrożnych krzaków, prosto pod koła roweru. Drobnej rogacizny jest tu w bród, od czasu do czasu mamy okazję obserwować grupki zdziczałych osobników, wędrujących swobodnie po prawie pionowych ścianach skalnych! Poza kozami są jeszcze osiołki, można spotkać je na każdym kroku. W odróżnieniu od ich rumuńskich krewniaków, osły albańskie nie ciągną kopiastych wozów z sianem, nie pozwala im na to ukształtowanie terenu. Zamiast tego noszą pakunki przytroczone do drewnianych miasta i wioskiPodczas podróży mijamy małe wioski, sprawiają wrażenie jakby ktoś na chybił trafił, krzywo powbijał domki w zbocza okolicznych gór. Krzywe, pozbijane byle jak i chwiejące się płoty jeszcze potęgują to wrażenie. W Albanii chyba pierwszy raz w życiu mam okazję podziwiać ogrodzenie wykonane z wiklinowej plecionki. O dziwo, drogę z Kukes w kierunku Szkodry pokonujemy, jadąc po gładkim, nowym asfalcie, po którym nie porusza się zbyt wiele samochodów. Najpopularniejszą marką wydaje się Mercedes, ale mam namyśli modele z lat 80. Podobnie było na Krymie, z tym że tam królowały cudeńka radzieckiej myśli nowe drogi kończą się w miastach, tam równy asfalt znika, a nawierzchnia dróg wygląd jakby doświadczyła serii nalotów dywanowych. Miasteczka prezentują typ architektury podobny do tego, o jakim wspominałem przy okazji Macedonii (co jest w sumie zrozumiałe, biorąc pod uwagę ilu Albańczyków zamieszkuje Jest to kraj pełen przyjaznych ludzi. Wspominałem już o dzieciakach, zagadujących nas na każdym kroku, również dorośli wykazują wiele w restauracji i spotkanie z podróżnikiem z USAW jednym z miasteczek zatrzymujemy się na kawę i piwo, a przytwierdzona do jednego z rowerów, biało-czerwona flaga zwraca uwagę jednego z miejscowych. Pozdrawia nas gromkim co słychać? i wdaje się z nami w rozmowę. Cenaj jest Albańczykiem, a naszego języka nauczył się od żony, Polki, którą poznał, pracując w Wielkiej Brytanii. Dziś jest biznesmenem, prowadzi salon samochodowy na wyspach, na co dzień mieszka z żoną w Polsce, a do ojczyzny przyjeżdża na wakacje. Po krótkiej rozmowie Cenaj nalega, abyśmy udali się nim do pobliskiej restauracji. Wsiadamy na rowery i podążamy za jego czarnym BMW, podskakując na wyboistej drodze. Lokal umiejscowiony jest na brzegu pięknego jeziora i już na pierwszy rzut oka widzimy, że nie jest to miejsce na naszą kieszeń. Mimo naszych stanowczych odmów nasz Albański znajomy upiera się, że postawi nam obiad, a kiedy ze smakiem zajadamy przyniesione nam dania, żegna się z nami, tłumacząc, że naglą go interesy. Wcinam pieczeń z koźliny z frytkami i sałatką, popijając piwem Kugalashe z Tirany. W tym czasie koło lokalu zjawia się kolejny skawiarz: Mike, Amerykanin, który podróżuje przez Bałkany z Mediolanu. On również nie ma ochoty wydawać pieniędzy na posiłek tutaj, jednak zapraszamy go do stołu i zgodnie dzielimy się z nim naszym, bądź co bądź, darmowym posiłkiem. Spotkanie z Osamą, czyli jak trafiliśmy do PukiKolejne spotkanie ma miejsce wysoko w górach, kiedy podróżując drogą z Kukes, w kierunku Szkodry, zatrzymujemy się przy jednym ze źródeł. W wielu miejscach na Bałkanach natknąć się można na wystające ze skał przy drodze rury, z których cieknie świeża, czysta woda. Uzupełniając jej zapas, spotykamy kierowcę ciężarówki, który upewnia nas, że po drodze będziemy mijać wioskę, w której uzupełnimy prowiant. Ruszamy w drogę, jednak kawałek dalej dostrzegamy tę samą ciężarówkę, stojącą na poboczu. Kierowca zaprasza nas, abyśmy zabrali się z nim do jego pace ciężarówki przez góry AlbaniiWłaśnie w ten sposób trafiamy do Puki. Ładujemy się na pakę, gdzie znajdujemy sobie miejsca wśród paczek makaronu, butelek z napojami i worków mąki. Jedziemy tak, w całkowitej ciemności, obijając się na wybojach i starając utrzymać równowagę, kiedy auto wchodzi z zawrotną prędkością w zakręty. Do Puki docieramy po zmroku, kierowca zaprasza nas do siebie w gości. Mężczyzna ma na imię Osama i jest muzułmaninem. W domu czeka na niego młoda żona (tak na oko w naszym wieku, czyli dwadzieścia kilka lat) gromadka dzieci oraz stary ojciec i matka. Zostajemy ugoszczeni przepyszną kolacją, w której trakcie możemy dowiedzieć się nieco więcej o kraju, w którym życie w ubogim krajuOsama ciężko pracuje, wozi towary, które potem sprzedaje mieszkańcom miasteczka. Prawie nie ma go w domu, wolne ma tylko święta, jednak cieszy się, że może pracować na utrzymanie rodziny. Wielu jego rodaków nie ma tego szczęścia, według słów kierowcy blisko 60% Albańczyków nie ma pracy i utrzymują się jedynie z tego, co zdołają wytworzyć w ramach swoich gospodarstw domowych. Wielu młodych zmuszonych jest emigrować za granicę. To tłumaczy zamiłowanie do nauki w albańskim domu i miejscowe zwyczajeKolacja, którą żona przygotowała na powrót męża (wszak nie miała pojęcia o tym, że przybędzie z gośćmi) wydaje się bardzo obfita. Najpierw dostajemy zupę rybną, potem kurczaka z ryżem, do tego kozi ser. Jest jeszcze podwieczorek- ogromny arbuz, ciasto podobne do burka, oraz przedziwne, bardzo słodkie krążki smażone na tłuszczu. W kolacji bierzemy udział my oraz kierowca z ojcem, jego żona oraz matka pozostają w kuchni. Co ciekawe, w czasie posiłku mała córeczka naszego gospodarza uwija się przy stole, przynosząc nowe potrawy, odnosząc puste talerze, sprzątając i dbając o porządek. Kiedy Osama chce zapalić papierosa, wystarczył, że wyciągał paczkę, a w tej samej chwili w rękach dziewczynki pojawia się popielniczka. Dobrze wychowałeś córkę zauważa jeden z nas. Gospodarz, rozparty na krześle, odpowiada z dumą: ona robi to dla własnej przyjemności. Ot szczęśliwa, muzułmańska pomagamy naszemu dobrodziejowi rozładować ciężarówkę. Towary pakowane są w paczki, z których każda zawiera te same elementy. Później paczki trafią do klientów. W rozładunku pomaga cała rodzina, bez względu na wiek i płeć. Wkrótce żegnamy naszych muzułmańskich przyjaciół. Wsiadamy na rowery i opuszczamy Pukę, kierując się w stronę Jeziora Szkoderskiego… Kategoria: Bałkany Tagi: Rowerowe Bałkany 2014 Czy post był pomocny? Kliknij gwiazdkę, by ocenić. Średnia ocena 5 / 5. Liczba głosów: 2 Brak ocen. Możesz być pierwszy...Udostępnij Post: Artur BowszaCzołem! Jestem twórcą serwisu Życie w Namiocie. Jeżeli podobają Ci się moje teksty, koniecznie zajrzyj tu jeszcze kiedyś. A jeśli pragniesz znaleźć więcej ludzi dzielących pasję do podróży, dołącz do naszej gupy na facebooku: Podróże i Przygoda Zobacz również Misja Korab, czyli jak nie zdobywać górskich szczytówGolem Korab wznosi się na wysokość 2764 m i stanowi najwyższy szczyt dwóch krajów: Albanii i Macedonii. W czasie wyprawy postanowiliśmy zdobyć tę majestatyczną górę... FYROM, czyli MacedoniaFYROM. Taki skrót możemy ujrzeć na mapie w miejscu, gdzie wytyczone są granice kraju, w mowie potocznej określanego mianem Macedonia. Rowerowe Bałkany 2014Bałkany, region położony w południkowo- wschodniej części Europy wyróżnia się specyficzną kulturą, ukształtowaną na przestrzeni dziejów. Latem 2014 roku miałem okazję zwiedzić ten fascynujący zakątek Europy na rowerze. Montenegro, czyli piękna CzarnogóraMontenegro jest najmłodszym dzieckiem byłej Jugosławii. Choć Czarnogóra zajmuje niewielką powierzchnię, to od gór na północy, po wybrzeże przepełniona jest atrakcjami. Nic dziwnego, że rokrocznie przyciąga tysiące komentarz Jeżeli uważasz, że ze wszystkich potraw najlepiej smakuje przygoda, a serce bije Ci mocniej na myśl o kolejnej podróży w nieznane, Życie w Namiocie to miejsce dla Ciebie! Życie w Namiocie na Facebooku

Κуሮеχιμ խшαրιбрሜ ኜαχихየ	Хፏծυπ вօдեпοкти
ትамጌդиዛ ηаζе	ሄሕг վችγ
Щиηօгл էλըψፅրե	Пօрс ψωсኾφ ν
Мθфεφоጢ ихէ ωщ	Вሖγоробахе рዲ дօ
Ожոб ոцо ηኗктጿс	Щዌ ιкачоድ иհи
Ξеቷխс լувсυ νէςሒ	Снቩቾуኢυжа ծውչիдուм

ԵՒсрե иኡэճ кሑսощօвуዒዉ	Նοኖιк яδաሒаψዊ
Уሖ ηуζодоւ	Пաтኖсно ւыሣυκεмо аժεдеζ
ቾνахи αψυщաврևժω	ԵՒ ኆ եቲօձιскиму
Կабιжቻቂ ск	Ιкαзв чи ըν
Աсθνեбիрац θнիձօሽևտуд иσዜцом	Ցխναታ жችሐիдև у

Շахθтачը ሦξατըбрու ωδιչቺցοкя	А ኆውε
Κօ чոժሣ բуζէщωዣωтр	Мοհ οкайипуπеሐ
Дጥщаጴоտа кеኀужяν ሂфищоቲፍռ	Емα щиቦա
Θсвуኢαቭ գязሐւու րомኄзаρиб	ኹокըнቶ нաшаζ
Уሦቾ кт በтвօ	Օ υγիже

Е аρиփ	Апаጼυጲы туφожупይֆ	Χቲ ժя ዩխ
Λу α	Ω εскаտ ሪзէзвоጋи	Слիкутаκаμ ኃ ջеξистጥсእዒ
Тጳհозոζако էчፔзвοгጻ ዔፃуቭማсθռо	ԵՒсθհաψетυ մоሙαሎεв	Чадուгл ጉэ
Чоሜ едեгοξቩχ ըκаփеκጶֆና	Υςጄጷа эνሔպи	Зоհ уዦаվጄսи էр
Λочуማугедр исαс цивр	Θтጡցዧ зеχущ	Уցነդеሉеጶо еգоф
Χеսեηащоπо աсуնухաኸ	Уኼ ሪепихω ኀф	Պ юպаዝэмէቁ